17 februari: Dunedin - Kaka Point




Vanmorgen scheen de zon in Dunedin en gaandeweg werd het bewolkt totdat we in de Catlins aankwamen en het zachtjes begon te regenen. De Catlins liggen in het uiterste zuiden van het Zuidereiland, verdeeld over de regio’s Otago en Southland. Het is een mooi, verlaten gebied en een van de schilderachtigste plekken van Nieuw-Zeeland. Er zijn niet zoveel faciliteiten zoals in de rest van Nieuw-Zeeland, maar er is hier een prachtige natuur. In de hele regio wonen niet meer dan 1200 mensen! Er zijn prachtige watervallen, goudgele stranden, oude dennen- en beukenbossen, hoge kliffen, gefossiliseerde bomen en geheime grotten. Er staan nog enkele boomsoorten van oerbossen zoals de kahikatea, de totara en de miro. In dit natuurgebied leven veel dieren waaronder pinguïns, robben, zeeleeuwen, walvissen en zeldzame hector-dolfijnen. 

De Maori waren de eerste bewoners van dit gebied, zij leefden van de jacht op de Moa, een nu uitgestorven grote loopvogel. Toen deze bijna was verdwenen uit het gebied trokken ook de meeste Maori hier weg.
Rond het jaar 1830 kwamen hier de eerste walvisvaarders aan en bouwden hier hun stations. 
Later, rond 1860, kwam de houtkap hier op gang, er werden zaagmolens gebouwd en de export van hout werd hier ’big business’. Vandaag de dag is het de landbouw, de visserij en het ecotoerisme waar een boterham in wordt verdiend.  

In het stadje Balclutha hebben we getankt, omdat we niet weten of in het verlaten gebied van de Catlins benzinestations zijn. We hebben  boodschappen gedaan voor het ontbijt voor morgen en overmorgen en geluncht. Het zal de eerste  morgen in Nieuw-Zeeland worden dat we zelf voor ons ontbijt gaan zorgen. Het wordt dus geen English Breakfast met poached eggs en zalm of bacon, maar gewoon ons traditionele recept: joghurt met cruesli en vruchten.  Het was voor zo'n klein stadje een grote supermarkt met veel verse eetwaren, dus besloten we ter plekke ons menu voor de avond samen te stellen: Gegrilde kip met salade en stokbrood.

Ons verblijf voor twee nachten staat in het dorpje Kaka Point, vernoemd naar de inheemse Kaka, een onomatopische benaming voor een papegaai, die verrassend vaak de kreet ‘ka-aa’ bezigt. Kaka Point is een karakteristiek kustplaatsje met 150 permanente inwoners en een hoofdstraat met een paar voorzieningen: The Point Café, Takeaway food and bottle store. De grootste plaats van de Catlins is Owaka met 400 inwoners.  
De eigenaresse van  Cardno's Accommodation heette ons van harte welkom. Tot nu toe gaat het er in Nieuw-Zeeland heel gemoedelijk aan toe.  Geen vouchers, geen inchecken; de eigenaars van de accommodaties verwachten je gewoon. 
Het was vandaag een zeer relaxte dag met een kopje thee, lekkere chocola, een ebook en een prachtig uitzicht op zee. Na ons diner van kip, salade en stokbrood reden we de 9 km onverharde weg naar het uitzichtpunt Roaring Bay. Daar staat een observatiehut van waaruit de Yellow-eyed Penguin te zien is. Vanaf ongeveer 7 uur s’ avonds komen ze, na een dag eten zoeken op zee, waggelend aan land om te gaan slapen. Geduld wordt 
hierbij wel op de proef gesteld, ze komen één voor één aan land met af en toe een lange tussentijd. Letterlijk een voor een. In twee uur tijd waren er voor het blote oog twee Yellow-eyed Penguins aan land komen waggelen.


De  Yellow-eyed Penguin of geeloogpinguïn heeft een witte borst en een zwarte rug. Op de kop loopt vanaf de snavel via de ogen een helder gele band naar achteren. De naam heeft deze pinguïn te danken aan de karakteristieke gele ogen. In het Maori heet de geeloogpinguïn ‘Hoiho’ wat als ‘luidruchtige’ is te vertalen en verwijst naar het schrille geschreeuw van deze pinguïn. Kuikens brengen een hoog piepgeluid voort, vooral wanneer ze hongerig zijn. Een volwassen geeloogpinguïn heeft een grootte van ongeveer 65 à 68 cm, het 
gewicht varieert van 5 tot 8 kg en de gemiddelde maximumleeftijd ligt rond de 22 jaar.

Een kilometer verder rijst de oudste vuurtoren Tokata Lighthouse 130 meter boven zeespiegel uit. Deze vuurtoren is in 1870 gebouwd op The Nuggets, genoemd naar een serie opvallende rotsen in de vorm van golven.


En op de terugweg zagen we deze mooie, ranke vogels Pied Stilt of steltlopers. 


Gereden km: 100