23 februari: Franz Josef/Fox Glacier - Punakaiki



Te Weheka hotel in Fox Glacier was een prettig hotel met ruime kamer, badkamer en een prima ontbijt. Het was prachtig weer toen wij het hotel verlieten voor een bezoek aan de tweede gletsjer: de Franz Josefgletsjer (Ka Roimata o Hinehukatere in Māori). De gletsjer ligt 20 km van de Foxgletsjer en mondt uit in de Waiho rivier. 



De Franz Josef is de mooiste van de twee en de Hongaarse ontdekkingsreiziger Julius Von Haast noemde de Franz Josef Glacier in 1864 naar de keizer van Oostenrijk-Hongarije. De gletsjer is momenteel circa 12 km lang en eindigt 19 km van de Tasmanzee. Hij heeft een 20 km2 groot sneeuwveld. Het ijs van de gletsjer kruipt snel. In 1943 stortte 4 km voor het uiteinde van de gletsjer een vliegtuig neer. Zes jaar later kwam die tevoorschijn aan de voet van het ijs. Dat betekent dat de gletsjer zich ongeveer 1.5 meter per dag voortbeweegt. 



De gletsjers zijn heel gevoelig voor wijzigingen in de hoeveelheid sneeuw en ijs die aan de bovenkant worden samengeperst. En natuurlijk ook aan de hoeveelheid die er op het laagste punt af smelt. Ongeveer 1000 jaar geleden was het meeste ijs verdwenen, maar door verslechtering van het klimaat groeiden de gletsjer weer aan. Vervolgens brokkelen deze af door de laatste ’broeikas’-periode. De afgelopen 10 jaar is de gletsjer weer 1,6 km verder de vallei ingekomen en heeft nu hetzelfde punt bereikt als 30 jaar geleden. 

De wandeling, de Ka Roimata o Hine Hukatere Walk naar de gletsjermond duurde ongeveer 2 uur en ging door een bos van struiken, boomvarens, kleine rata en kamahi bomen. Vervolgens liep een gemarkeerd pad door de rotsige rivierbedding met vele morenen en langs vele watervallen. 
Wij hadden weer geluk, want toen wij bij de auto terugkwamen, werd het al weer bewolkt. 

Na het tanken en een kop cappuccino gingen we op weg naar ons volgende doel: De Pancake Rocks en Blowholes in Punakaiki. Een reis van 239 km langs kleine goudszoekersplaatsen als Ross, Hokitika en Greymouth door een corridor van rimu- en mataibossen. Het mooiste gedeelte van de reis begon zo'n 35 km voor Punakaiki. De weg slingert langs een woeste zee met enorme golven en ruige rotsen aan de linkerkant en met bos bedekte bergen aan de rechterkant. 


Wij hadden een kamer geboekt in het Punakaiki Resort aan het strand in Paparoa Nationaal Park, op slechts 300 meter van de prachtige Pancake Rocks en Blowholes. 
Stroken kalksteen, gescheiden door dunne repen zachter leisteen, die door duizenden jaren regen, wind en op stuivend water van de zee zijn weggesleten, hebben de gelaagde formaties van de Pancake Rocks gevormd.



Een Blowhole is een blaasgat. De golven van de Tasmanzee worden samengedrukt door een ondergrondse tunnel en ontploffen in het blaasgat. De brullende geluidseffecten ontstaan door de sterke stijging van de zee die de lucht uit de tunnel verdrijft. 

Gereden km: 248