22 februari: Wanaka - Franz Josef / Fox Glacier



In het hotel Te Wanaka kregen we een heerlijk ontbijt met Benedict eggs. De kokkin had dit gerecht heel smakelijk bereid. 
We waren om half negen al op weg naar Glacier Country, want wij waren van plan vanmiddag nog naar de Fox Glacier te wandelen. Op ons gemak reden we richting de Haast Pass (563 m), een schitterende weg omzoomd door talrijke watervallen, rimu-bossen, moerassen en koeien.


Deze weg doorsnijdt een dicht regenwoud en voegt zich vervolgens bij de brede met slib en kiezels bedekte bedding van de Haast Rivier. De vegetatie is ook hier weer zeer gevarieerd, een zeer vruchtbaar regenwoud vol hangplanten, klimplanten en boomvarens. Langs deze weg zijn ook vele watervallen te zien. Een ervan is de Thunder Creek Falls, een waterval van 28 meter hoog die een val maakt vanaf de rotswand naar de bedding van de Haast Rivier. Er loopt een pad naar de waterval door een beuken- en podocarpusbos. Zo'n bos ziet er spookachtig uit, alle bomen zijn bedekt met lange slierten mos. Bij het water stikt het hier ook van de sandflies.
De weg van Wanaka naar Fox Glacier kruist regelmatig rivieren waarover een zeer smalle eenbaansbrug ligt. Wie het eerst komt. ........



Een van die bruggen hangt over een gedeelte van de Haast River, dat de Gates of Haast genoemd wordt. De rivier stort zich hier met donderend geweld over enorme rotsblokken naar beneden.


Bij de kust staken we de Haast River over en reden we langs de westkust van het Zuidereiland naar Ship Creek waar de Tauparikaka River in zee stroomt. Daar liepen we het strand op en zagen hoe deze rivier zich samenvoegde met de branding van de zee. Het is een prachtig gezicht hoe zoete en zoute waterstromen die beiden uit een andere richting komen zich mengen. 


We bleven niet lang op het strand, want de sandflies lieten ons niet met rust. Ook niet toen wij in de auto stapten. Binnen een paar tellen was de auto vol met die stekende beestjes. Onderweg zien we met regelmaat mooie Nieuw-Zeelandse duiven, maar we kunnen niet stoppen, want de weg is erg smal en er is geen mogelijkheid om te stoppen. Dus dan maar een fotootje van internet gehaald.   


Om drie uur kwamen we aan in het Te Weheka Hotel in Fox Glacier. Op tijd om een van de twee belangrijkste gletsjers te bezoeken, de Fox Glacier. Bijna nergens ter wereld zijn op zo’n geringe hoogte gletsjers te zien als langs de westkust van het Zuidereiland. Deze gletsjers zijn van de Zuidelijke Alpen afgegleden, en geëindigd in de dalen midden in de regenwouden. Vanaf de tong van deze ijsmassa's is het slechts 12 km naar zee.


De Fox Gletsjer glijdt vanaf een hoogte van ongeveer 3000 m over de hellingen van de Mount Tasman het dal in. De Fox Glacier (Maori: Te Moeka o Tuawe) kreeg zijn naam in 1872 na een bezoek van de toenmalige minister-president van Nieuw-Zeeland, Sir William Fox. De gemiddelde bewegingssnelheid van de gletsjer (gemeten vanaf 1985) is één meter per dag. Het totale verval over 13 km bedraagt 2600 meter. De Foxgletsjer mondt uit in de rivier de Fox. 



Gereden km: 273