De Carlton Gore B&B met de Akaroa Room was redelijk, maar vergeleken met de eerdere B&B een beetje basic, zoals de andere gasten het uitdrukten. Maar we hadden goed geslapen en goed ontbeten.
Voordat we Wellington verlieten, zijn we naar het Lookout Point gereden, een smalle weg onhoog met haarspeldbochten en veel geparkeerde auto's aan weerszijden.
Het was wel even wennen na het rustige Zuidereiland. Op het Noordereiland wonen drie keer zoveel mensen als op het Zuidereiland, dus ook meer verkeer en in Wellington zelfs een driebaans autoweg over een paar kilometer.
Het prachtige Tongariro National Park is 796 km2 groot. Het park is niet alleen het oudste en populairste nationale park van Nieuw-Zeeland, het heeft ook een grote verscheidenheid aan vulkanisch landschap te bieden.
Het bestaat uit drie actieve vulkanen, Ruapehu, Ngauruhoe en Tongariro. De vulkanen zijn uniek vanwege de regelmatige erupties, hun zeer explosieve natuur en de grote dichtheid aan vulkanische luchtgaten. De vulkanische activiteit in het park kan op ieder moment zonder waarschuwing optreden.
De Ruapehu is met zijn 2797 m het hoogste punt van het Noordereiland. De Maori-naam Ruapehu kan vertaald worden als lawaaierige kuil. In de krater bevindt zich een
niet-permanent kratermeer. In 1995 kondigde een enorme paddestoelvormige
wolk de grootste uitbarsting aan van de laatste 50 jaar. In 1996 gebeurde dit ook, rotsblokken zo groot als auto's werden de lucht ingeslingerd en het luchtverkeer in de regio werd sterk gehinderd.
niet-permanent kratermeer. In 1995 kondigde een enorme paddestoelvormige
wolk de grootste uitbarsting aan van de laatste 50 jaar. In 1996 gebeurde dit ook, rotsblokken zo groot als auto's werden de lucht ingeslingerd en het luchtverkeer in de regio werd sterk gehinderd.
Mount Ngauruhoe met een hoogte van 2287 m kwam het laatst tot uitbarsting in 1974. De jongste vulkaan is Mount Tongariro met een hoogte van 1976 m en liet het laatst van zich horen in 2012. Op het ogenblik rommelt het bij de vulkanen.
Ten westen van de vulkanen liggen weelderige bossen en hebben de hellingen een diverse vegetatie terwijl het aan de oostkant een stuk droger is en er grote temperatuurverschillen zijn. Er liggen zelfs droge steppe-achtige gebieden waar bijna niets wil groeien.
In 1887 werden de drie vulkanen door het opperhoofd van de Ngati Tuwharetoa-stam geschonken aan de Nieuw-Zeelandse regering. Dit opperhoofd had de mooie gedachte dat dit prachtige landschap aan alle Nieuw-Zeelanders moest toebehoren. De kolonisten beloofden het gebied in oorspronkelijke staat te houden en riepen het uit tot het eerste National Park van het land. In 1990 werd het Tongariro National Park als eerste park op de Werelderfgoedlijst van UNESCO geplaatst vanwege de bijzondere natuur.
