1 maart: Tongariro - Otorohanga



Vanmorgen was het in Tongariro zo koud dat de ruiten van de auto schoongekrabd moesten worden. De cicaden lagen bevroren op de motorkap. Maar het beloofde een schitterende dag te worden. De reis naar de Waitomo Caves verliep vlot en om elf uur konden we met een guided tour de 'glowworm' caves' in.  


De legende vertelt dat meer dan 30 miljoen jaren geleden de kalksteengrotten zijn ontstaan op de bodem van de oceaan. Nu staan deze kalksteenformaties bekend als de meest inspirerende natuurwonderen in Nieuw-Zeeland. In deze grotten vind je een soort gloeiwormen, Arachnocampa luminosa,  die alleen in Nieuw-Zeeland voorkomen. Ze hebben de grootte van een gemiddelde mug. 
Waitomo betekent letterlijk in de Maori-taal: water dat door een hol stroomt. De Waitomo Caves vormen een een gigantisch grottenstelsel waarvan een groot deel nog niet eens is ontdekt. Een van de grotten is de Ruakuri Cave. Dit is de langste en de meest complexe van de drie gevonden grotten in de regio van Waitomo met smalle, bochtige gangen, verborgen watervallen en verbazingwekkende grotdecoraties. 


Wij hebben de Ruakuri Cave bezocht. De rondleiding begon bij de spiraalvormige ingang, die steeds dieper en dieper leidde naar de bodem van de grot, waarbij we  de speciaal geconstrueerde tunnel passeerden met de naam The Drum Entrance.


Miljoenen gloeiwormen bedekten het plafond van deze grot en het leek net alsof de Melkweg uit de hemel is gevallen en zich heeft vastgeplakt aan deze grot. 


Om half twee arriveerden wij in Otorohanga bij Kamahi Cottage, een schattig huisje, midden in het heuvellandschap. Je hoorde alleen het zoemen van de bijen en het 'zingen' van de cicaden. De middag hebben wij, luierend in de zon, doorgebracht in de hangmat op het balkon van de cottage. 




Buiten is het nu stil op het geluid na van een paar cicaden.

Gereden km: 213