2 maart: Otorohanga - Rotorua

We werden vanmorgen gewekt met doedelzakmuziek. De gastheer van Kamahi Cottage was aan het oefenen voor een muziekconcours. De gastvrouw zorgde ondertussen voor een heerlijk ontbijt. 

Jammer dat wij maar één nacht in deze cottage verbleven. De cottage was zeer uitgebreid ingericht met zitkamer, kitchenette, een vide waar wij sliepen en een terras met twee hangmatten om te luieren en te zonnen.

Het was gisteravond voor het eerst tijdens onze vakantie dat wij na een Indiase maaltijd lui op de bank voor de televisie lagen en naar een film hebben gekeken. 

Op bed hebben we allebei het boek Het Diner van Herman Koch uitgelezen. 

De rit vandaag ging via het stadje Tirau met zijn typische gebouwen en beelden van golfplaten richting Rotorua. Regelmatig komen we farms tegen waar alpaca's gefokt worden

Rotorua ligt iets ten noorden van het midden van het Nieuw-Zeelandse Noordereiland. De stad heeft ongeveer 55.000 inwoners en ligt in een gebied met veel geothermische activiteit. In Rotorua komt op de raarste plekken stoom uit de grond met de kenmerkende zwavellucht. 
Rotorua, ook wel ’sulphur city’ genoemd en de bijnaam 'Rotten-rua' dankt de stad aan de rotte eierenlucht die er hangt.

De stad begon aan het eind van de 19de eeuw als kuuroord. Naast thermale activiteiten en geneeskrachtige minerale bronnen is Rotorua een belangrijk centrum van de Maori-cultuur. Nergens anders in Nieuw-Zeeland zijn zoveel Maori-uitingen bij elkaar. Rotorua wordt al sinds de 14e eeuw bewoond door de Maori. De naam Rotorua betekent 'Het Tweede Meer' - 'roto' betekent 'meer' en 'rua' ' twee' - aangezien het meer waar de stad aan ligt het tweede meer was wat de toen aanwezige Maori-stam had ontdekt.

We werden allervriendelijkst ontvangen in Koura Lodge aan het Rotorua Lake met thee en lekker gebak. We kregen informatie over de Lodge, hot tub, sauna, kajakken en de omgeving. Teveel voor de twee dagen die wij hier verblijven.

We zijn begonnen met het verkennen van de omgeving rond het meer. We hadden een wandelroute naar Sulphur Point en Ohinemutu uitgestippeld, een mengeling van plaatselijke geschiedenis, architectuur en voorbeelden van geothermische activiteiten. Wij liepen eerst naar Sulphur Point, waar veel watervogels te zien zijn, zoals wilde eenden, zwarte zwanen, roodsnavelmeeuwen en een kolonie aalscholvers. 

In deze grimmige omgeving zagen we een stomende sulfaathoudende aardlaag boven een actief geothermisch veld. 

We passeerden het icoon van Rotorua: het Rotorua Museum of Art en History.

Daarna bezochten we de Māori village of Ohinemutu Rotorua. Dit is het ‘thuis’ van de Te Arawa waka stam. De omgeving van Rotorua was gekozen vanwege de plaats aan het meer en de overvloedige geothermische energie, die gebruikt werd om te koken, te baden en te verwarmen.
Ohinemutu werd het belangrijkste centrum van de Rotorua regio in de jaren rond 1870. Het Tama-te-Kapua meeting house is genoemd naar de hoogste chief en captain van de Te Arawa canoe. 

Het houtsnijwerk op het grote gemeenschapshuis is voortreffelijk en met honderden glanzende paua schelpen ingelegd.

In de Maori village bevindt zich ook de historische en prachtig gedecoreerde St Faith’s Church, die in 1914 gebouwd is. Het exterieur is in Tudor-style, maar het interieur van de kerk is sterk beïnvloed door de Maori’s met prachtig houtsnijwerk en geweven panelen. Er is een raam met de beeltenis van Jezus die een Maorimantel draagt – hij lijkt te wandelen over het meer. 

Het is bijna zes uur als wij bij de Lodge terug zijn. Vanavond wordt het een Italiaanse maaltijd en gaan wij ons voorbereiden op de activiteiten voor morgen. 


Gereden km: 193